Het Laatste Oordeel in de Talmoed – Urbach en Cohen

De Rabbijnse leer van de verlossing, is uiteraard gebaseerd op de Thora, de Profeten en met name de visioenen van het boek Daniël. De Rabbijnen hebben niet alleen maar deze passages uitgelegd en toegepast, maar het is duidelijk dat zij ook onafhankelijke gedachten hebben ontwikkeld.

De grote variëteit in de Rabbijnse opvattingen over de verlossing heeft met een aantal factoren te maken. Bijvoorbeeld met het verschillende gebruik van het werkwoord Ga’ AL in de tenach, maar ook het integreren van het begrip verlossing in een andere context. Die context kent termen als “het einde der dagen”, “de dagen van de Messias”, “de opstanding van de doden”, “de komende wereld”, “de nieuwe wereld”. In deze context fungeren deze begrippen in de buurt van het idee van de verlossing, zonder daarmee samen te vallen. Termen als “de komende wereld” en “de opstanding van de doden” zijn nauw verbonden met een probleem waar de Rabbijnen ernstig een diep over hebben nagedacht, namelijk dat van beloning en straf, evenals de leer van de ziel en de vergelding.

Ingewikkelder ligt het met het begrip “de dagen van de Messias”, dat aan de visioenen van de profeten is ontleend. Al bij de profeten zien we twee aspecten naar voren komen: er is een lijn waarin de toekomst gezien wordt als een tijd waarin de bestaande wereld tot perfectie wordt gebracht en wordt bevrijd van haar gebreken, van onrecht, van oorlog, een tijd waarin de wereld vol zou zijn van de kennis van God. Zo bijvoorbeeld het visioen van Jesaja in hoofdstuk 4:2-6.
Daartegenover staat een andere lijn, waarin de “dag des Heren” wordt voorgesteld als een dag van verwoesting van de huidige wereld. Dat zal een dag zijn van duisternis en bitterheid (Zef. 1:15).

Het einde der dagen is steeds verbonden in beide gevallen, is in beide contexten, met een nieuwe openbaring van God als de God van de wereld en de instelling van het Koninkrijk dat verlossing zal brengen voor het volk Israël, met name de banden van slavernij zal breken aan de heidense koninkrijken. Uiteindelijk is de integriteit van de wereld afhankelijk van de integriteit van Israël.

Er is niet alleen maar een grote variëteit in de manier waarop de verlossing wordt voorgesteld, maar het geldt ook voor de verschillende beelden van de Verlosser. Er is een voorstelling dat God Zelf het volk zal verlossen, en het verloste volk zal dan Zijn dienaar zijn. (Jes. 43:11-12) de Verlosser kan ook worden voorgesteld als een menselijke koning die vijanden zal overwinnen zoals ook de belofte luidt in de profetie van Bileam, in Numeri 24:17. Zo ook in Jes. 11:1-10. Weer een andere benadering ligt bijvoorbeeld in de tekst van Jesaja 52-53, waarbij het beeld vinden van de lijdende knecht. God als verlosser, een menselijke koning als verlosser en een lijdende knecht als verlosser, dat zijn de drie meest fundamentele begrippen waarin de Verlosser wordt voorgesteld.

Daar overheen schuift, in de dagen van de Tweede Tempel, de manier van beeldend denken in de apocalyptische literatuur. Zo heeft het visioen van Daniel een plaats gekregen in de tenach. De Rabbijnen waren duidelijk ook vertrouwd met deze andere apocalyptische geschriften, waarvan we sommigen kennen maar andere verloren zijn gegaan. We kunnen in ieder geval vaststellen, dat geschriften uit de apocalyptische literatuur minstens even belangrijk zijn geweest voor de vorming van de Rabbijnse opvatting als de teksten van de Profeten.

Het idee van beloning en straf na de dood kunnen we specifiek toeschrijven aan de generaties na de verwoesting van de Tempel. Het geloof bijvoorbeeld in algemene opstanding van de doden aan het einde der dagen komt voor in de Misjna, Sanhedrin 10, waar we lezen: “en dit zijn degenen die geen deel hebben in de komende wereld: hij die zegt dat er geen opstanding uit de doden is, en hij die zegt dat de Thora niet uit de Hemel komt, en een Epicureer. ” De martelaren in het boek 2 Makkabeeën spreekt ook over de hoop in de opstanding.

De opstanding is de terugkeer van de ziel naar het lichaam, een herleving dus, en dat is gebaseerd op het idee dat ziel en lichaam een eenheid zijn. Heel anders dus dan de Hellenistische gedachte van de absolute tegenstelling tussen ziel en lichaam. De laatste is alleen een gevangenis waaruit de ziel verlangt te ontsnappen. Volgens Flavius Josephus hebben de Essenen (in Qumran) de gedachte aangehangen dat de ziel de dood zou overleven. Daarentegen zouden met name de farizeeën geleerd hebben dat er een opstanding van de doden zou zijn. De Essenen hebben de “komende wereld” dan ook opgevat als de levenssfeer van de zielen die verlost waren. Terwijl de Misjna nadrukkelijk zegt dat hij de opstanding ontkent, geen deel heeft in de komende wereld.

Daniel 12:2, 13 is de klassieke bron voor de gedachte dat de opstanding voorafgaat aan beloning en straf in de komende wereld, en dat daarbij drie verschillende groepen te onderscheiden zijn.

Het is een interessante vraag wat precies de zegening voor de verlossing in het Amidah te betekenen heeft. Vooral gezien het feit dat dit gebed drie keer per dag gebeden wordt. Wat betekent deze zegening? Is het een Messiaanse gebed voor de politieke verlossing van het Joodse volk? God wordt er uiteraard de verlosser van Israël in genoemd, met name in de Palestijnse vorm van dit gebed. Waarom echter is de zegen voor vergeving zo verbonden met de zegen voor verlossing? In Psalm 103:3, 4 vinden we in ieder geval dat vergeving en genezing in één adem genoemd worden met de verlossing. Het gaat dus om de verlossing van individuen uit hun ellende en problemen. (Waarom is de zegen van de verlossing de zevende van de 18 zegenbeden? Rava zei: om ons te leren dat Israël verlost zal worden in het zevende jaar van de komst van de Messias.”)

Het laatste oordeel over de volkeren

Vertrouwen in goddelijke gerechtigheid impliceert geloof in de leer van de vergelding. Datzelfde begrip van Gods gerechtigheid is ook de basis van het antwoord op de vraag naar de verlossing. Niet-joodse volkeren kunnen toch niet het uitverkoren volk onderdrukken zonder dat er een dag zal komen van vergelding? Het was een diepe overtuiging van de Rabbijnen dat iedereen die opstond tegen Israël ook in opstand kwam tegen de God van Israël.

De Rabbijnen geloofde dat er een laatste oordeel zal zijn voor elk individu na de dood, maar dat er ook een dag van oordeel zou zijn voor de niet-joodse volkeren. Aan het begin van de tijd van de Messias zullen de rechtvaardigen hun loon ontvangen. Er zal een oordeel komen over de niet-joodse volkeren. God zal als Koning zitten op de troon van het oordeel. De koninkrijken van de niet-joodse naties zullen worden verwoest. De grote mannen van Israël zullen op tronen naast God zitten om de heidenen te oordelen. Die zullen hun beloning ontvangen voor de voorschriften die ze in deze wereld hebben gehoorzaamd en een rechtvaardig oordeel en straf ontvangen voor wat ze hebben overtreden.

Dat laatste oordeel over de heidenen zal zo verlopen:
“de Heilige, gezegend zij Hij, zal de thora nemen en op zijn schoot leggen en zeggen, “laat hem die zich hiermee heeft bezig gehouden dichterbij komen en zijn beloning ontvangen.” Onmiddellijk komen de naties van deze wereld bij elkaar in wanorde. De Heilige, gezegend zij Hij, zegt dan tegen hen, “kom niet voor mijn aangezicht in wanorde, maar laat elk volk naar voren komen samen met zijn leraren.” Eerst zal dan het Koninkrijk van Rome komen, omdat dat het belangrijkste is; en de Heilige, gezegend zij Hij, vraagt dan, “waar heb je je mee bezig gehouden?” Rome antwoord, “heer van het Universum! Wij hebben vele markten ingericht, vele badhuizen gebouwd, veel goud en zilver in overvloed verzameld; en we hebben dit alleen gedaan ten behoeve van Israël zo dat het zichzelf kan toewijden aan de thora.” De Heilige, gezegend zij Hij, antwoord dan, “jullie zijn zeer dwaas volk in deze wereld! Alles wat jullie hebben gedaan was ten bate van jullie zelf; jullie hebben marktplaatsen ingericht om ruimte te geven aan prostituees; jullie hebben badhuizen gebouwd voor jullie eigen genot; en het zilver en goud is mijn eigendom.” In wanhoop gaat Rome onmiddellijk weg en wordt gevolgd door het Koninkrijk van Perzië, het volgende in belang”
Zo komen achtereenvolgens het Romeinse, Perzische rijk aan de orde, die beiden Israël hebben onderdrukt. De andere volkeren zullen hun plaats behouden tot aan de komst van de Messias. Hun soevereiniteit blijft dus een tijdlang bestaan. We vervolgen met de tekst:
“zij zullen dan een pleidooi houden voor het aangezicht van God, “heer van het Universum! Hebt u dan aan ons de thora gegeven en hebben wij die afgewezen?” Maar hoe kunnen zij zich daarop beroepen, aangezien de Heilige, gezegend zij Hij, de thora aan elk volk heeft aangeboden en zij hebben allemaal geweigerd om haar te ontvangen totdat Hij kwam bij Israël die het heeft aanvaard?” (Avodah Zarah. 2a, 2b)

Het laatste oordeel over individuen
Na de dood is er de “dag van het Grote Oordeel.” Niet alleen Israël maar elk mens wordt ter verantwoording geroepen.
“Zij die worden geboren, zijn voorbestemd om te sterven, en de doden zijn voorbestemd om opnieuw te leven; en de levenden zijn voorbestemd om te worden geoordeeld, te weten en te laten weten, en bewust te worden dat Hij God is, ie de Maker is, Hij de schepper is, dat Hij zal oordelen, dat Hij de rechter is, de getuige en de aanklager; Hij is het die in het leven na dit leven zal oordelen, gezegend zij Hij, bij Wie er geen onrecht is, noch vergeetachtigheid, noch aanzien des persoons, noch het aannemen van steekpenningen. Je moet weten dat alles in overeenstemming zal zijn met dit oordeel. En laat jouw verbeelding je geen hoop geven dat het graf een plek zal zijn om te vluchten; want omdat je geformeerd bent, en omdat je geboren bent, en omdat je leeft, en omdat je sterft, en omdat je in het leven na dit leven zult komen zul je verantwoording afleggen en rekenschap voor de hoogste Koning der koningen, de Heilige, gezegend zij Hij” (Spreuken der Vaderen 4:29).

Bij dit oordeel zullen vragen worden gesteld zoals: heb je eerlijk gehandeld in je bedrijf? Heb je plicht gedaan met betrekking tot je gezin? Heb je gehoopt op de verlossing door de Messias? Heb je wijsheid gezocht? Heb je geprobeerd om het ene uit het andere te deduceren in je studie van de thora? Zelfs wanneer al deze vragen positief worden beantwoord, is dat van generlei waarde als niet gezegd kan worden “De vreeze des Heren is zijn schat” (Jesaja 33:6). (BSjabbat 31a)

De Rabbijnen geloofde niet in een eeuwige straf. Iedereen die zal neerdalen in het Dodenrijk zal ook weer opstijgen, behalve deze drie: hij die gemeenschap heeft met de vrouw van een andere man, hij die zijn naaste beschaamd in het openbaar, en hij die zijn naaste. Vernederende bijnaam geeft.) In de school van Sjammai werd gezegd dat er drie groepen mensen zijn op de Dag van het Oordeel: de volmaakte rechtvaardigen, de volkomen boosaardig een en de gemiddelden. De eerste klasse wordt onmiddellijk ingeschreven en verzegeld voor het eeuwige leven. Die in de tweede klasse worden onmiddellijk ingeschreven en verzegeld voor oor het Dodenrijk. De derde groep zal neerdalen in het Dodenrijk en ze zullen het uitroepen van de pijn en daarna opstijgen.” Een derde deel zal door vuur heen gaan, ze zullen Mijn naam aanroepen en ik zal ze verhoren – volgens Zacharia 13:9. Er komt is nog een mogelijkheid van bekering en berouw.
Wat de zondaars uit Israël en de volkeren betreft, die met lichaam en al in het Dodenrijk komen: zij worden daar 12 maanden lang geoordeeld en gestraft. Maar daarna zeggen sommigen, worden hun lichamen vernietigd en hun zielen verbrand en door een wind verspreid onder de voetzolen van de voeten van de rechtvaardigen. De overige, zwaardere zondaars, zoals degene die de thora verloochenen en de opstanding ontkennen, zullen in het Dodenrijk komen en daar generatie na generatie worden geoordeeld en gestraft.

We kunnen hieraan ontlenen dat in de eerste eeuw, op basis van een vers uit Daniël, velen van opvatting waren dat de volmaakt boosaardigen een eeuwige straf zouden krijgen. Een andere school was echter van mening dat het idee van een eeuwige straf niet verenigbaar was met de goddelijke barmhartigheid. Zondaars moeten straf ondergaan. Na 12 maanden straf zullen ze worden vernietigd omdat ze niet waardig zijn om toegang te krijgen tot het Paradijs. Ook degene die “generatie na generatie” in het Dodenrijk zullen worden gestraft, worden niet voor eeuwig gestraft. Er wordt immers ook gezegd: “het Dodenrijk zal ophouden.” De volmaakt boosaardigen zullen niet worden vernietigd, maar zonder lichaam op een of andere manier bestaan in een volmaakte staat van berouw.

Bronnen:
Ephraim E Urbach, The Sages, their Concepts and Beliefs, Jerusalem, 1979, pp. 649-690.
A. Cohen, Everyman’s Talmud, New York 1975 (1949), pp. 370-378 (Day of Judgment).

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Algemeen

Eredienst voor Thuisblijvers – 20 september 2020

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Algemeen

Kastijdingen uit liefde

Wekelijks lees ik een gedeelte uit de Talmoed samen met twee andere enthousiastelingen. Deze week was er gedeelte aan de orde dat uitgebreid spreekt over het lijden van een mens. (Voor wie het weten wil, het komt uit Bavli Berachot 5a.)

Brengt God ons lijden? Dat is wel een Rabbijns axioma. Er is immers lijden als pech dat de Here toelaat, er is lijden als straf dat wij door onze eigen daden verdienen of uitlokken, en er is lijden dat de Here ons toebedeelt, ons geeft uit liefde. Als christen ga je dan meteen steigeren, omdat God toch immers alleen een liefdevolle Vader is. Hoezo uit liefde? Omdat lijden – jisoerien – onderdeel uitmaakt van de discipline waarmee de Here ons onderwijst. Wie zijn zoon liefheeft, weerhoudt immers de roede niet, zegt Spreuken. De Here deelt corrigerende tikken uit – laten we maar zeggen dat alleen Hij het mag.

Wat ik leerde uit het gedeelte van de Talmoed dat we deze week gelezen hebben is wel heel bijzonder, en ook nieuw voor mij. In de eerste plaats dat het lijden moeten worden ondergaan met instemming, niet passief en met ressentiment verworpen, maar maar in vertrouwen worden aanvaard als iets wat God in Zijn liefde jou schenken wil. Dat is het eerste.

Het tweede is, dat je kunt zien in je leven of er sprake is van een kastijding uit liefde, of gewoon pech dat je deelt met de rest van de wereld of straf voor (de gevolgen van) persoonlijke zonde.

Rabbi Jacob de zoon van Idi had een verschil van mening met rabbi Acha de zoon van Chanina. Rabbi Jacob zei dat een kastijding uit liefde “niet zou kunnen leiden tot het onderbreken van de studie van de thora, Gods Woord.” Dat blijkt immers uit psalm 94:12, “welzalig de man die U bestraft, Here.” Hoe kan iemand welzalig worden genoemd als hij wordt bestraft? Dat wil zeggen als hij een kastijding ondergaat? Er staat meteen achter “en die U onderwijst uit Uw wet.” Dat moet dus met elkaar in verband staan. Als iemand een kastijding, een straf ondergaat dan is dat het ene. Maar dan staat er geschreven dat hij onderwijs ontvangt uit Gods openbaring, Gods thora. Dan volgt daaruit dat niemand die een kastijding uit liefde ondergaat, verhinderd kan worden om thora te studeren. En er volgt ook uit dat de mogelijkheid om Gods Woord te bestuderen berust op een goedertierenheid die God niet zal terugtrekken.

Rabbi Acha is het daar niet mee eens. Hij zegt het anders. “Een kastijding uit liefde kan niet leiden tot het onderbreken van het gebed.” Dat zou terug te vinden zijn in een ander psalmvers, namelijk in psalm 66:20, waar we lezen “Geloofd zij God, Die mijn gebed niet heeft afgewezen, en Zijn goedertierenheid mij niet heeft onthouden.” Bij een kastijding uit liefde neemt God Zijn goedertierenheid niet geheel en al weg. Maar als dat zo is, dan is er ook geen verhindering voor het gebed en ook geen reden of noodzaak om het gebed te onderbreken volgens dit psalmvers.

Hoe wordt deze tegenspraak nu opgelost? Rabbi Abba zegt dan tegen hen, dat ze allebei gelijk hebben. “Beide zijn kastijdingen uit liefde. Want er staat geschreven, “Want de Here straft wie Hij liefheeft, zoals een vader doet met de zoon die hij goed gezind is.” Ik lees dat zo dat wanneer of je gebed niet wordt gehinderd, of de studie van Gods Woord niet wordt verhinderd je in beide gevallen te maken kunt hebben met een kastijding uit liefde.

Waarom vond ik dat deze week zo mooi? Ik denk dat dat komt omdat ik zelf de indruk had dat er heel veel onzekerheid in ons leven was, heel veel dat nu anders liep dan verwacht. Een verwachte teruggave van de belastingen bijvoorbeeld gaat niet door, en de wijkagent is nog steeds niet geweest om te bevestigen dat wij hier echt wonen zodat ik nog geen inkomen ontvang. En ik raakte behoorlijk onder de indruk van het feit dat de gemeente in Knokke eigenlijk van de grond af opnieuw moet worden opgebouwd.

Maar intussen was er geen onderbreking van mijn gebed en was er geen onderbreking van de studie van Gods Woord. Integendeel. Door al deze onzekerheden en onduidelijkheden in ons (financiële) leven was de motivatie om te bidden en te studeren groter dan ooit.

Wat heb ik dus deze week meegemaakt? Een kastijding uit liefde. Een herinnering om volledig afhankelijk aan Hem te blijven en mijn trouw aan Hem te laten zien door gebed en Bijbelstudie niet te verwaarlozen.

Rabbi Simeon zegt dat later zo: (het is niet voor niets dat) “het woord verbond wordt genoemd in samenhang met zout, en het woord verbond wordt genoemd in samenhang met lijden. Zoals zout aan vlees een goede smaak verleent, zo doet het lijden dat ook met ons die in het verbond staan.”

Dat is een verrassende exegese die ik niet zonder meer zou willen volgen, maar het is wel een zinvolle en waardevolle gedachte om over te mediteren. Ook het Nieuwe Verbond in Zijn bloed, is een verbond van zout. De doorn in het vlees bij Paulus is er het bewijs van. De onzekerheden van onze huidige positie in Knokke zijn datzelfde bewijs voor ons. God brengt dat niet op onze weg om ons te testen, te straffen en het is ook niet buiten zijn macht, alsof Toeval een hogere God zou zijn. Hij wilde dat wij dit zouden doormaken.

En ik ben Hem dankbaar dat Hij mij door Zijn Geest de kracht en de wijsheid schonk, om in heel deze tijd met ijver Gods Woord te bestuderen, en met dezelfde ijver te volharden in het gebed.

1 reactie

Opgeslagen onder Algemeen

Over de leer van de opname van de gemeente – Charles Groot

Ik kwam deze tekst tegen op Facebook. Interessant om te zien wat de mogelijke herkomst zou kunnen zijn van de leer van de opname van de gemeente, zoals die b.v. door Johan Fijnvandraat zo welsprekend verdedigd werd (en door Van Veluw zo welsprekend werd bestreden).  Ik ben zelf, door de nauwkeurige studie van het boek Openbaring, tot de overtuiging gekomen dat er géén Opname van de gemeente zal plaatsvinden zoals beschreven. En dat bovendien de “oudsten” in Openbaring niet de gemeente moeten voorstellen, en dat Openbaring 2 en 3 dus ook niet een beeld geven van de hele kerkgeschiedenis tot aan het moment van de opname.

Hieronder het citaat van Charles Groot met daarin het citaat van Lloyd Jones. Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Algemeen

5 Redenen waarom God het coronavirus toelaat – John Piper – (5/5)

REDEN 5

Door het coronavirus roept God Zijn kinderen op om hun angst en zelfmedelijden te overwinnen, en vol moed en vreugde goede werken te doen die God verheerlijken.

‘Zalig bent u als men u smaadt en vervolgt, en door te liegen allerlei kwaad tegen u spreekt, omwille van Mij. Verblijd  en verheug u, want uw loon is groot in de hemelen’ (Mattheüs 5:11- 12). En dan, zonder onderbreking, gaat Hij verder: ‘U bent het zout van de aarde. (…) U bent het licht van de wereld’ (Mattheüs 5:13-16).

Het is niet tegenstrijdig om te zeggen dat het coronavirus door God gezonden is, en tegelijkertijd t5 (2)e stellen dat een christen geroepen is om risico’s te nemen en het lijden dat door het virus veroorzaakt wordt zo veel mogelijk te verzachten. Sinds God de wereld aan zonde en ellende heeft onderworpen, heeft Hij Zijn kinderen altijd opgedragen om te redden wie dreigt te sterven, ook al is Hij Zelf degene die het oordeel volvoert. God Zelf kwam in de Persoon van Jezus Christus naar deze aarde om mensen te redden van Zijn eigen oordeel (Romeinen 5:9). Dat is waar het kruis van Christus voor staat.

God moet Zijn eigen werk doen – het meeste ervan doet Hij in het geheim. Wij moeten intussen óns werk doen. Als we op Hem vertrouwen en Zijn Woord gehoorzaam zijn, zal Hij ervoor zorgen dat Zijn soevereiniteit en onze liefdedienst samen Zijn wijze en goede bedoelingen waarmaken.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder corona

Geen geest van bangheid – Eredienst voor Thuisblijvers -14 juni 2020

Eredienst voor Thuisblijvers voor zondag 14 juni 2020


Voorganger: ds. Robbert A. Veen, Dronten

Muziek: internet



Liturgie:

  • Inleiding
  • Adoramus Te
  • Votum en groet
  • Dankt, dankt nu allen God
  • Belijdenis
  • Ere zij aan God de vader
  • Gebed
  • Schriftlezing: 2 Tim. 1:3-9
  • Psalm 102
  • Verkondiging: “Want U hebt niet ontvangen een geest van bangheid, maar van kracht, liefde en bezonnenheid.”
  • Hear My Prayer
  • Dankgebed en voorbede
  • Gez. 128
  • Uitzending en zegen
  • Amen-lied

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder verkondiging

5 Redenen waarom God het coronavirus toelaat – John Piper – (4/5)

REDEN 4

Het coronavirus is als een donderslag waarmee God ieder van ons oproept om ons te bekeren en ons leven te laten stempelen door de wetenschap dat de waarde van Christus alles overstijgt.

‘Er waren juist op dat tijdstip enigen bij Hem, die Hem berichtten over de Galileeërs van wie Pilatus het bloed met hun offers vermengd had. En Jezus antwoordde en zei tegen hen: Denkt u dat deze Galileeërs grotere zondaars zijn geweest dan alle andere Galileeërs, omdat zij zulke dingen geleden hebben? Ik zeg u: Nee, maar als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen. Of die achttien, op wie de toren in Siloam viel en die daardoor gedood werden, denkt u dat zij meer schuld hebben gehad dan alle andere mensen die in Jeruzalem wonen? Ik zeg u: Nee, maar als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen.

Het coronavirus is niet de enige oproep tot bekering die in deze wereld klinkt. In feite is elke ramp – of het nu gaat om een overstroming, een hongersnood, een  Sprinkhanenplaag, een tsunami of een ziekte – een pijnlijke én genadige boodschap van God dat we ons moeten bekeren.

Die boodschap is dat we allemaal zondaren zijn op weg naar het verderf; elke ramp is een genadige oproep van God tot bekering, om behouden te worden nu er nog tijd is. Jezus richtte Zich niet tot doden, maar sprak tot de levenden en zei in feite: ‘Laten we het niet over de doden hebben, maar over jullie. Dat is veel belangrijker. Wat er met hen gebeurd is, heeft júllie iets te zeggen. Jullie grootste probleem is niet hún zonde, maar je eigen zonde.’ Ik denk dat dit in deze coronacrisis ook de boodschap van God is voor de wereld. Hij roept de wereld op tot bekering nu er nog tijd is.

Het coronavirus roept ons op om God te erkennen als de belangrijkste realiteit in ons leven, die alle dingen bepaalt. We zijn nog meer van Hem afhankelijk dan van onze ademhaling. En soms houdt God onze adem even in om ons op Hem terug te werpen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder corona

Is Donald Trump een moderne Kores?

Cyrus II en Donald Trump

Een paar dagen geleden hoorde ik voor het eerst iemand heel duidelijk zeggen dat president Donald Trump vergeleken kon worden met koning Cyrus of Kores, die de joodse ballingen de mogelijkheid gaf terug te keren naar het beloofde land. Ik zal geen namen noemen, maar het was iemand uit een Messiaans joodse gemeente. Ondanks de grote persoonlijke gebreken van Trump kon hij toch – nee was hij werkelijk – net als Kores een gezalfde. Niet omdat hij tot een priester was gewijd, noch tot een koning van Israël. Niet dat soort zalving, uiteraard. Deze racist, vrouwenverachter, egomaniakale bedrieger, was uiteraard niet geschikt voor beide rollen. Hoezeer hij ook verlangde naar de functie van koning van de Verenigde Staten. Want de maatstaf van alle dingen in de wereld van de politiek is voor sommige Christenen wat iemand – op korte termijn – doet voor Israël.

Maar ook Kores was ongetwijfeld geen mens met een hoogstaand karakter. Zijn “zalving” had tussen aanhalingstekens gezet moeten worden, als Israël over dergelijke leestekens beschikt had. God had hem een functie gegeven in de terugkeer van het volk naar het land, wat ze, ondanks het felle verzet van de Samaritanen onder Ezra en Nehemia ook wisten te bereiken. Heeft Trump dan ook maar iets gedaan wat daarmee te vergelijken was?

Wel volgens de voorganger van de Messiaans joodse gemeente. Had de Donald niet de ambassade naar Jeruzalem verplaatst, tegen de wil van de Palestijnen en bijna de hele internationale gemeenschap in? Had hij de VS niet teruggetrokken uit allerlei internationale instituties zoals Unesco, die in hun kritiek op de bezetting van de Westbank zich zo luid hadden laten horen? Nog onlangs had de Unesco erop aangedrongen een oude begraafplaats terug te geven aan de Palestijnen terwijl daar de graven van Rebecca en Jacob te vinden waren. Maar is dat dan alles? Israël was bij voorbeeld bepaald niet geholpen door Trumps steun voor Netanjahoe, of door het krankzinnige “vredesplan” dat voor Palestijnen volkomen onaanvaardbaar zelfs onbespreekbaar bleek. En iets later was zijn aandacht al weer afgeleid door het idee om Groenland te kopen van Denemarken. Toen ze niet wilden, besloot de president Denemarken maar meteen niet te bezoeken.  Intet problem, zeiden ze daar. (No problem.)

2020-06-13_0728

Is dat alles te vergelijken met het edict van Kores (Cyrus II de Grote) dat het herstel van de muren van Jeruzalem, de wederopbouw van de Tempel, de teruggave van de heilige voorwerpen van de Tempel en de terugkeer van tienduizenden joden uit de ballingschap mogelijk had gemaakt? Wat Trump deed, deed hij niet voor Israël, maar om de joodse lobby in de VS tevreden te stellen en het imago van zijn schoonzoon Jared Kushner op te vijzelen. Hij deed het voor zichzelf, en hij deed niet meer dan nodig was om zijn eigen imago een zet in de goede richting te geven.

Je kunt hier tegenwerpen dat Kores ook niet vrij was van eigenbelang. Een dankbare joodse bevolking in Judea, op het kruispunt van de karavaanroute tussen Egypte en Syrië, kwam Kores wel goed uit. Op zich is het dus geen vreemde gedachte dat God “een rechte slag kan geven met een kromme stok.” Het is mogelijk dat Trump een instrument is van Gods plan, en dat het daarbij om Israël draait is ook geen vreemde gedachte.

2020-06-13_0729

Intussen is dit wel een president die voor zijn eigen volk en voor de democratie een grote vernieler blijkt te zijn. Hij kanaliseert de laagste instincten van het volk, en krijgt daardoor zowel de rijken, die de armen minachten en negeren, als ook de armen, die niets liever willen dan rijk worden zodat ze de armen kunnen minachten en negeren, aan zijn kant. Dat is de beruchte politieke basis van Trump, het altijd trouwe electoraat van vooral oudere blanke mannen en mensen die niets te verwachten hadden van het politieke establishment en van de anti-politicus Trump een revolutie ten gunste van hen verwacht hebben. De disenfranchised hadden de elitist en populist Trump omarmd. Tegen alle redelijkheid en feitelijkheid in.

2020-06-13_0750

Nog een onderdeel van zijn kiezers bestond uit evangelicalen die van hun president maar een ding willen, en dat is een verbod op het homohuwelijk en abortus. Ongeacht wat de man verder nog doet. Zelfs als hij de VS opnieuw in een oorlog, met Iran bij voorbeeld, zou storten. De totaal mislukte “war on drugs”, de halfslachtig en inefficiënt gevoerde “war on terror” – op een symbolisch succes met Osama bin Laden na – de mislukte retoriek rond de muur met Mexico, de duizenden leugens, dat alles is reden genoeg om hem te zien als een incompetente pseudo-bestuurder. Als een maniak die vanwege zijn mentale gebreken en obsessief narcisme zou moeten worden afgezet op medische gronden.

Maar de verdeeldheid die hij bracht, de ijzeren greep over de senatoren van de Republikeinen die zijn schaduw in het openbaar vereerden maar hem in het verborgene verachten, het racisme dat hij openlijk beleed en de steun aan de blanke politieagenten die met extreem geweld vooral tegen Afrikaanse amerikanen optraden, dat was nog niet eens alles. Al was het al meer dan genoeg om hem als een volkomen mislukt mens te moeten beschouwen, die ook nog eens gelogen had over zijn inkomen. Zonder de investeringen van zijn vader, slimme belastingtrucs en een schijnbaar onuitputtelijke steun van sponsoren – zoals diverse Russische oligarchen – had hij zelfs de schijn van rijkdom niet kunnen volhouden. Toen journalist Timothy O’Brian berekende dat Trumps vermogen niet 6 miljard maar 250 miljoen dollar bedroeg, spande Trump prompt een rechtszaak aan met het argument dat deze beschrijving hem deals had gekost. Die rechtszaak verloor hij uiteindelijk.

De ondermijning van de democratie is een ander verwijt aan Trump. Dat werd duidelijk toen hij de president van de Oekraïne, die wanhopig zijn steun zocht tegen een steeds sterker wordende Russische agressie, onder druk zette om zijn politieke vijanden, Joe Biden voorop, in diskrediet te brengen. Hoewel het Muller rapport hem niet had beschuldigd van samenspanning (collusion) met de Russen, althans dat niet bewezen had geacht, werd wel duidelijk dat Trump alle mogelijke illegale middelen zou inzetten om de verkiezingen van 2020 te winnen. Hoewel de feiten helder en onbetwijfelbaar waren vastgesteld, stemde uiteindelijk de Senaat tegen het afzetten van de president, nadat het congres hem op grond van vele getuigenverklaringen voor misbruik van macht had aangeklaagd. De smet van de impeachment door het Congres, zal in de geschiedenisboeken voortleven.

Zo ook de wijze waarop hij in de internationale politiek zowel door Kim Jong-un als door Poetin werd afgetroefd. Wie herinnert zich nog dat hij de inmenging van de Russen in de Amerikanse verkiezingen, geconstateerd door de geheime dienst, loochende omdat Poetin hem had verzekerd dat het niet zo was? En wie weet nog de liefdesrelatie tussen Trump en Kim Jong-un van Korea? En wie begrijpt nog de diepgaande gevolgen voor de Amerikaanse economie van de handelsoorlog met China?

En toen was er ineens corona. De besluiteloosheid van Trump in de maand februari en maart van dit jaar heeft ontelbare slachtoffers gemaakt. De hele regering onder Trump faalde, de angst voor politieke schade vanwege een instortende economie vanwege de voorzorgsmaatregelen tegen de pandemie bracht een merkwaardig verlamming met zich mee. De maatregelen kwamen laat, zonder dat Trump daarvoor verantwoordelijkheid nam. De lijst van fouten is enorm lang. Geen federale steun bij de productie van adequate coronatesten, chaos rond het het produceren van voldoende mondkapjes, het toelaten van een competitie tussen staten om middelen ter bescherming van verplegend personeel. De uitspraken van Trump over het injecteren van bleekmiddel, de pressie op gouverneurs om juist op het hoogtepunt van de besmettingen de lockdown alweer op te heffen. En nu het besluit om alle voorzogrsmaatregelen op te heffen bij een grote manifestatie in Florida, waar Trump officieel de kandidatuur voor het predikantschap ontvangen zal – de zogenaamde “primary.” Duizenden mensen zonder mondkapje, die van tevoren een verklaring moeten tekenen dat zij niemand verantwoordelijk zullen stellen wanneer ze covid-19 oplopen.

Het zijn nog maar kleine incidenten in het leven van deze president. Het inzetten van het leger om een vreedzame groep demonstranten uit de weg te krijgen zodat hij met een Bijbel voor een kerk kon staan, werd door de generaals die hij alweer ontslagen had – alsof het Witte Huis een voortzetting was van zijn televisieshow – ondubbelzinnig veroordeeld. Trump was verrukt. Hij had immers “gedomineerd” zoals hij de gouverneurs had opgedragen. Dat is het gedrag en de mentaliteit van een dictator.

Wat voor mens moet je ook zijn, om onbewogen te blijven toen een 70-jarige man door een agent zo hard tegen de grond werd geslagen dat het bloed uit zijn oren stroomde? De president had er een tweet voor over, zoals altijd: “dit is doorgestoken kaart, de man is lid van de antifada.”

Op de langere termijn is Trump een van de grootste gevaren voor Israël. Zijn steun is halfhartig en door binnenlandse politieke belangen bepaald. En als het hem beter uitkomt in zijn samenwerking met Saoedie Arabië, zal hij die steun onmiddellijk laten vallen. Op dit moment kost die steun hem ook helemaal niets behalve enig electoraal voordeel. Het gevaar voor Israël komt van het feit dat hij zich uit de oorlog met ISIS terugtrekt, en Syrië in een chaos laat. Uit het feit dat de verbinding aan zijn naam alleen groter politiek isolement oplevert voor Israël.

Is dat een Kores? Of een gevaarlijke clown?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Algemeen

5 Redenen waarom God het coronavirus toelaat – John Piper – (3/5)

REDEN 3

Door het coronavirus wil God ons wakker schudden, zodat we bereid zullen zijn als Christus terugkomt.

‘De schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf om te komen tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God. Want wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in barensnood verkeert tot nu toe. En dat niet alleen, maar ook wijzelf, die de eerstelingen van de Geest hebben, ook wijzelf zuchten in onszelf, in de verwachting van de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam.’ (Romeinen 8:21-23)

Jezus spreekt over verschillende tekenen die Zijn komst aankondigen – zoals oorlogen, hongersnoden en aardbevingen (Mattheüs 24:7). Hij noemt deze tekenen ook wel ‘weeën’ (Mattheüs 24:8). De aarde is in die vergelijking een vrouw in barensnood, die op het punt staat om te bevallen. Het kind dat geboren moet worden is de nieuwe wereld, die werkelijkheid wordt bij de wederkomt van Jezus.

Jezus wil dat we waakzaam zijn en geeft de weeën (inclusief het coronavirus) om ons eraan te herinneren dat we klaar moeten zijn voor Zijn komst.

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder corona

5 Redenen waarom God het coronavirus toelaat – John Piper – (2/5)

REDEN 2

Voor sommige mensen is besmetting met het coronavirus een gericht oordeel van God vanwege hun zondige leven.

Lijden is niet altijd een gericht oordeel over specifieke zonden, maar soms wel.

‘Het oordeel begint bij het huis van God; en als het eerst bij ons begint, wat zal het einde zijn van hen die het Evangelie van God ongehoorzaam zijn? En als de rechtvaardige nauwelijks zalig wordt, waar zal de goddeloze en de zondaar verschijnen?’ (1 Petrus 4:17-18)

Voor het huisgezin van God is dit oordeel van God bedoeld als loutering, niet als straf. Niet al het lijden is dus toe te schrijven aan gerichte oordelen van God over specifieke zonden. Niettemin gebruikt God soms ziekten om gerichte oordelen te brengen over degenen die Hem verwerpen en zichzelf aan de zonde overgeven.

Als we tot Christus zijn gekomen, weten we dat ons lijden een oordeel kan zijn, maar dat we uiteindelijk niet veroordeeld kunnen worden. Dat weten we omdat Jezus gezegd heeft: ‘Wie Mijn woord hoort en Hem gelooft Die Mij gezonden heeft, die heeft eeuwig leven en komt niet in de verdoemenis, maar is uit de dood overgegaan in het leven’ (Johannes 5:24).

Er is geen verdoemenis voor degenen die in Christus Jezus zijn (Romeinen 8:1). Hij kan ons kastijden in het lijden, maar Hij heeft daarmee niet onze ondergang op het oog. Zijn tuchtiging is juist bedoeld om ons dichter naar Hem toe te trekken. ‘Want de Heere tuchtigt wie Hij liefheeft en kastijdt iedere zoon die Hij aanneemt’ (Hebreeën 12:6, naar de Engelse vertaling).

1 reactie

Opgeslagen onder corona