Gastblog: GELOOF, HOOP EN LIEFDE

En uit Zijn volheid hebben wij allen ontvangen, en wel genade op genade.” (Johannes 1:16)

Geloof: ik geloof in God en ik ben de Heere Jezus Christus dankbaar voor wat Hij voor ons heeft gedaan. Je kunt geloof niet aanleren of opdringen, het is er, of het is er niet. De genade raakt ons, God buigt zich naar ons toe met een groot “Ja” via zijn Zoon. Wij zijn volledig aanvaard en mogen dat in geluk ervaren. Ons kleine “ja” is Hem genoeg, de Vader is tevreden met onze aanbidding, onze belijdenis; dat wij Hem eren en ons voor God buigen. Wonderwel geeft dat knielen voor God mij innerlijke vrede en dankbaarheid. Zonder God te eren gaan we gebukt onder aardse lasten.


En het licht schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft het niet begrepen.” (Johannes 1:5)

Hoop: ondanks het volbrachte werk van de Heere Jezus Christus mogen wij God vrij naderen, zonder offers te brengen, zonder onszelf allerlei goede werken op te leggen, zonder tussenkomst van wet en hogepriesters. Alles kunnen we aan de Vader vertellen, belijden en in vreugdevolle hoop leven.

Er is licht en de duisternis heeft het niet begrepen of gegrepen. Omdat de duisternis geen kracht heeft, het is immers de afwezigheid van licht. Wij hoeven ons niet te verbergen in de schaduw voor God, zoals Adam en Eva dat deden na het eten van de boom van de kennis van goed en kwaad in het paradijs, want Christus heeft ons als kinderen van God in het licht gebracht.


En nu blijven geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde.” (1 Korinthe 13:13)

Liefde: de liefde is kostbaar, en kwetsbaar, maar desondanks het sterkste wat ons binden kan. Iedereen wil worden liefgehad, het is van levensbelang. Liefde kun je niet dwingen, slechts ontvangen. En als je de liefde ontvangt van God de Vader, hoef je niets anders te doen dan toe te laten, geen barrières op te werpen. Ons “ik” kan een blokkade zijn om Gods liefde te ervaren. De Vader laat ons vrij, we hoeven geen goede werken te doen om in zijn gunst te komen. We zijn al in Zijn gunst, de Vader houdt al van ons.

Dat is reeds zichtbaar in het Oude Testament, maar des te meer in het Nieuwe Testament, waar de Heere Jezus Christus de liefde predikt en onze zonden aan het kruis op Golgotha volledig verzoent. Dat lijkt onbegrijpelijk, veel mensen wijzen dit zelfs af, omdat ze van mening zijn dat dit niet kan. Hoe kan een ander immers voor onze zonden sterven? Maar wat bij ons onmogelijk lijkt, is mogelijk bij God.

Christus is de Zoon van God, Hij bracht het laatste offer, het volbrachte werk, de missie van de Vader is voldaan, volkomen volbracht. Ik ervaar zelf de liefde van Jezus, de liefde van God. Ik dank de Vader dat ik de genade mag ontvangen, en dat ik er niets voor terug hoef te doen. Dat is vrede, dat is los-laten, hetgeen vergeving is. In de genade is vergeving, in de genade is liefde, in de genade is dankbaarheid. Wie de liefde ontvangt, kan die liefde zomaar spontaan doorgeven, omdat liefde een bloei is, je vloeit over en je kan slechts getuigen van de liefde. Dat is het wonder van de Heilige Geest, dat is het Goddelijke licht, voor mij en voor jou, voor iedereen.

Met liefdevolle groet,

Aurelius Augustinus

(Bijbelcitaten zijn afkomstig uit de Herziene Statenvertaling)