Schep vreugde in de Heer – overdenking over Psalm 37:4

Er zijn twee soorten beloften in de bijbel: er zijn beloften zonder enige voorwaarde, zoals de belofte die Jezus geeft aan zijn discipelen, dat “niemand ze rukken zal uit mijn hand.” Voor eeuwig geborgen in de liefde van onze Heer!
Maar er zijn ook beloften met een voorwaarde. “Als wij onze zonden belijden, dan is Hij getrouw en rechtvaardig om onze zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.”
In psalm 37:4 vinden we ook een belofte met een voorwaarde. Hij zal “ons geven wat ons hart verlangt.” Maar dat kan alleen als wij in gemeenschap met deze God leven, en Zijn hart kennen. Zodat ons gebed in overeenstemming is met Zijn wil. Immers, bidden is, je eigen wil onderwerpen aan Gods wil, niet Gods wil buigen naar jouw wil. Maar dan moeten we in het gebed Zijn hart leren kennen.
Wat is dan Zijn hart? We kennen het door het Woord van God maar ook als het goed is in ons dagelijks leven in het gebed. We weten veel van onze God. Bijvoorbeeld dat Hij onrecht haat. Of dat Hij ons zo liefheeft, dat hij in elk onderdeel van ons leven betrokken wil zijn. Het is een God die aandacht vraagt, maar ons ook alle aandacht geeft. Niets is voor Hem te klein.
Maar niets is ook voor Hem te groot. Stel nu eens dat ze op al die plaatsen waar nu oorlogsgeweld heerst, samen zouden bidden, in synagogen, moskeeën en kerken, om te zoeken naar de wil van God? Om vreugde te scheppen in de Here? Wat zou dan het antwoord zijn dat de Here God hun geeft? Zou dat niet zijn dat ze alle vijandschap moeten laten varen? En dat ze de weduwe en de wees en de arme en de vreemdeling niet mogen verdrukken? En dat ze het leven van een ieder moeten respecteren, omdat ieder mens naar het beeld van God geschapen is?